Wat is een doorgifte naar een derde land?
De juridische term achter de vraag 'komen onze gegevens in de VS terecht?'. Wat telt als doorgifte, wat maakt het legaal, en waarom AI-tools er vaak bij betrokken zijn.
Een doorgifte naar een derde land is wanneer persoonsgegevens vanuit de EU/EER worden overgedragen naar een land buiten de EU/EER, een "derde land". Het woord klinkt alsof het over verhuizen gaat, maar het omvat veel meer: als een supportmedewerker in de VS inlogt op een systeem met Europese gegevens, telt dat al, net als wanneer een AI-dienst met Amerikaanse servers een vraag verwerkt waarin een persoonsnaam voorkomt.
De GDPR verbiedt doorgiften niet, maar stelt wel eisen aan de rechtsgrond: een besluit van de Europese Commissie dat het land een passend beschermingsniveau heeft (zoals het EU-US Data Privacy Framework voor aangesloten Amerikaanse bedrijven), standaardcontractuele clausules, of andere beschermingsmechanismen. De praktische uitdaging is vaak om überhaupt te weten dat er een doorgifte plaatsvindt: het zit verstopt in onderaannemers van onderaannemers.
De makkelijkste manier om de vraag te vermijden, is ervoor zorgen dat hij nooit opkomt. In EuroWork vindt standaard alle verwerking binnen de EU plaats, dus er is geen sprake van doorgifte naar een derde land. De enige weg naar de VS is als een gebruiker actief kiest voor ChatGPT of Claude voor een enkel, onschuldig bericht, een optie die jullie beheerder volledig kan uitschakelen. Precies dat staat in ons beleid, met alle onderaannemers netjes op een rijtje.
Je medewerkers gebruiken al AI, vaak op privéaccounts waar niemand ziet wat erin wordt geplakt. EuroWork biedt dezelfde AI-hulp op één plek waar jij de touwtjes in handen hebt: gevoelige gegevens worden tegengehouden voordat ze worden verzonden, de verwerking blijft binnen de EU en elke antwoord laat zien wat het kost. Bovendien stel jij de regels vast.
Bekijk hoe EuroWork werkt →