Ευχαριστούμε, αλλά όχι ευχαριστούμε, ΗΠΑ

Για πολλά χρόνια, τα ψηφιακά εργαλεία μιας επιχείρησης επιλέγονταν με βάση δύο ερωτήματα: ποιο είναι το καλύτερο και πόσο κοστίζει. Λογικά ερωτήματα. Όμως τα τελευταία χρόνια, ένα τρίτο ερώτημα έχει μπει δυναμικά στο παιχνίδι, και δεν το θέτει πια το τμήμα IT, αλλά το διοικητικό συμβούλιο: ποιος έχει πραγματικά τον έλεγχο των δεδομένων μας και των συστημάτων μας;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι άβολη για τις περισσότερες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ο έλεγχος βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στα χέρια παρόχων που υπόκεινται σε νόμους άλλης χώρας.

Από την καλύτερη λειτουργία στον καλύτερο έλεγχο

Αυτό που άλλαξε την εξίσωση δεν είναι η τεχνολογία, αλλά η νομοθεσία. Ο αμερικανικός νόμος μπορεί να υποχρεώσει αμερικανικές εταιρείες να παραδώσουν δεδομένα που διαχειρίζονται, ακόμα και όταν οι διακομιστές βρίσκονται στην Ευρώπη, ενώ οι κανόνες προστασίας δεδομένων της ΕΕ απαιτούν την προστασία των ίδιων δεδομένων. Μια ευρωπαϊκή επιχείρηση με ευαίσθητο υλικό σε έναν αμερικανικό γίγαντα του cloud βρίσκεται λοιπόν με το ένα πόδι σε κάθε νομοθετικό πλαίσιο, και τα πόδια τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις.

Προσθέστε σε αυτό τις εμπορικές διαπραγματεύσεις του τελευταίου χρόνου, όπου οι ψηφιακές υπηρεσίες έχουν γίνει πιόνια, και το συμπέρασμα γράφεται μόνο του: η δικαιοδοσία, η δυνατότητα ελέγχου και η στρατηγική εξάρτηση ανήκουν πλέον στην ίδια στήλη με την τιμή και τη λειτουργικότητα όταν επιλέγονται εργαλεία.

Αυτό δεν είναι αντι-αμερικανικό, όπως δεν είναι δυσπιστία προς το σπίτι μια ασφάλεια πυρός. Η ψηφιακή κυριαρχία είναι το ίδιο με την ανθεκτικότητα: να μπορείς να συνεχίσεις να παρέχεις υπηρεσίες ακόμα και όταν αλλάζει το εξωτερικό περιβάλλον. Διατηρήστε τις συνεργασίες, αλλά φροντίστε το πιο σημαντικό να στέκεται στα δικά του πόδια.

Το ζήτημα της AI είναι το ίδιο ζήτημα, αλλά μεγαλύτερο

Αυτή τη στιγμή, πολλές επιχειρήσεις επαναλαμβάνουν τα λάθη της εποχής του cloud, αλλά με την AI και με ταχύτερους ρυθμούς. Οι εργαζόμενοι αντιγράφουν δεδομένα πελατών, προσωπικά θέματα και προσχέδια συμβολαίων σε υπηρεσίες AI που υπόκεινται σε άλλους νόμους, επειδή οι υπηρεσίες είναι καλές και δωρεάν και επειδή κανείς δεν έχει προσφέρει μια εναλλακτική. Κάθε αντιγραφή είναι μια μικρή απόφαση για δικαιοδοσία που κανένας στη διοίκηση δεν έχει πάρει.

Για αυτήν ακριβώς την ερώτηση δημιουργήσαμε το EuroWork. Όλη η επεξεργασία γίνεται εντός ΕΕ: τόσο η βάση δεδομένων όσο και η εφαρμογή τρέχουν στη Φρανκφούρτη, στην ίδια περιοχή κέντρων δεδομένων, και αυτό δηλώνεται ανοιχτά στην υπηρεσία, όχι σε κάποιο παράρτημα που πρέπει να ψάξει κανείς. Κάθε απάντηση από AI είναι σημειωμένη ως τέτοια, όπως απαιτεί ο κανονισμός της ΕΕ για την AI. Το κόστος φαίνεται δίπλα στην απάντηση ενώ η εργασία βρίσκεται σε εξέλιξη. Και ό,τι δημιουργείτε είναι δικό σας: έγγραφα και αρχεία καταγραφής μπορούν να μεταφορτωθούν σε ανοιχτές μορφές, γιατί ένα σχέδιο εξόδου πρέπει να υπάρχει πριν το χρειαστείτε, όχι να γραφτεί εκ των υστέρων με θυμό.

Τι μπορείς να κάνεις εσύ ως διευθυντής από τώρα

Τρία πράγματα, κανένα από τα οποία δεν απαιτεί μια έκθεση συμβούλου.

Χαρτογράφησε πού καταλήγουν πραγματικά τα πιο ευαίσθητα δεδομένα σας σήμερα, συμπεριλαμβανομένων των εργαλείων AI που έχουν επιλέξει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αυτή είναι η πιο άβολη αλλά και η πιο χρήσιμη πλευρά της χαρτογράφησης.

Θέσε το ερώτημα της δικαιοδοσίας σε κάθε νέα επιλογή τεχνολογίας, δίπλα στην τιμή και τη λειτουργικότητα: υπό ποιους νόμους εμπίπτει αυτό, και μπορούμε να βγούμε από αυτό;

Και δώσε στους εργαζόμενους μια καλύτερη εναλλακτική αντί για μια απαγόρευση. Οι απαγορεύσεις σε καλά εργαλεία χάνουν πάντα από την καθημερινότητα. Ένα εξίσου καλό εργαλείο που μπορεί να λογοδοτηθεί κερδίζει.

Οι εργαζόμενοί σας χρησιμοποιούν ήδη AI. Το ερώτημα είναι υπό ποιους νόμους, και αυτό δεν θα έπρεπε να είναι εικασία.